GEORGIA DAMOPOULOU - Fabric, 12/5/2005- 4/6/2005

κάντε κλίκ για μεγαλύτερη ανάλυση /click to view larger images

ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ - Fabric

Αναζητώντας μία νέα εικαστική γραφή που χαρακτηρίζεται από ζωντάνια, καθαρότητα και φρεσκάδα στον τρόπο έκφρασης, η Γεωργία Δαμοπούλου ανακαλύπτει τη δύναμη του υφάσματος και του ρούχου. Χρησιμοποιώντας ένα από τα αγαπημένα της υλικά, το ύφασμα, "ζωγραφίζει", "κεντάει" πάνω σε αυτό και συμπληρώνοντας λέξεις-κλειδιά ξεδιπλώνει μπροστά μας ολόκληρες ιστορίες.

Με αφετηρία οικεία, καθημερινής χρήσης ρούχα, παπλώματα και μαξιλάρια εκφράζονται πολύπλοκες σκέψεις και μεγάλες αλήθειες. Τα γράμματα και οι φράσεις που είναι ενσωματωμένα στα έργα αποτελούν συμπυκνωμένες σκέψεις της Δαμοπούλου ή καλύτερα του ρούχου, το οποίο αφηγείται την ιστορία του χρησιμοποιώντας ως "φερέφωνο" την καλλιτέχνιδα. Με τον τρόπο αυτό το ένδυμα, ως αυτόνομη οντότητα, δίνει τις κατευθύνσεις και αποτελεί πρωταρχική πηγή έμπνευσης. Τα ρούχα "σπρώχνουν" την καλλιτέχνιδα να ράψει, να πει την ιστορία τους και αυτή με τη σειρά της, έχοντας συνείδηση της παρουσίας της, της ύπαρξής της, δεσμεύεται να δημιουργήσει τα έργα.

Το τρίπτυχο ρούχο-δέρμα-σώμα είναι αλληλένδετα. Το ρούχο στέκεται άδειο και μας θυμίζει ότι ένα σώμα ήταν κάποτε εκεί. Το ρούχο, ως σύνορο του μέσα με το έξω, παίρνει το λόγο και αφηγείται την ιστορία του. «Το ένδυμα είναι πλαίσιο, φράγμα, οχυρό, άμυνα και μέσο αναδιαπραγμάτευσης της εικόνας», δηλώνει η Δαμοπούλου. Έτσι το ρούχο-ύφασμα ζωντανεύει και εμπνέει την καλλιτέχνιδα. Με λυρισμό, ζεστασιά, αμεσότητα αλλά και υπερβολή και ένταση η Δαμοπούλου καταφέρνει να δώσει ψυχή στα άψυχα και να συγκινήσει το θεατή με τις ιστορίες του κάθε ρούχου.

Μαρίνα Αθανασιάδου
Ιστορικός τέχνης-μουσειολόγος
Αθήνα, Μάϊος 2005

Διάρκεια: 12/5/2005- 4/6/2005

GEORGIA DAMOPOULOU - Fabric

Seeking for a new visual language which is characterised by liveliness, cleanliness and freshness in its way of expression, Georgia Damopoulou discovers the power of fabric, of cloth. Using one of her favourite materials, the fabric, she "paints", "tats" on it and decorates it with keywords that unfold entire stories in front of us.

Having as a starting point familiar, everyday clothes, quilts and cushions complicated thoughts and important truths have been expressed. The letters and the phrases that are incorporated in the artworks constitute Damopoulous condensed thoughts of or even better these of the cloth that narrates its story using the artist as a mouthpiece. In this way the cloth, as an autonomous entity, gives directions and constitutes a primal source of inspiration. The clothes "push" the artist to sew, to tell their story and in return having conscience of her presence, her existence she commits to create the artwork.

The triptych cloth-skin-body is bound together. The cloth stands empty and reminds us that a body was there once. The cloth, as the border of the inside with the outside, takes the utterance and recounts its story. "The cloth is a frame, a barrier, a fortress, defence and medium to reconsider the image" Damopoulou states. Thus the cloth-fabric comes to life and inspires the artist. Through lyricism, warmth, directness as well as exaggeration and intensity Damopoulou succeeds to give soul to the soulless and to move the viewer with the story of each cloth.

Marina Athanassiadou
Art historian-museologist
Athens, May 2005

Exhibition duration: 12/5/2005- 4/6/2005