Στο Πεδίο Δράσης Κόδρα '10, η Γκαλερί Ζήνα Αθανασιάδου παρουσιάζει 2 νέους καλλιτέχνες τη Γιάννα Καλή και τον Θεοφάνη Νούσκα

Διάρκεια έκθεσης: 3-11 Σεπτεμβρίου 2010
Θεοφάνης Νούσκας, gegenleistung, ξύλο, ριπολίνη, βερνίκι, βίδες, πυρογράφος, μολύβι, διαστάσεις μεταβλητές, ιδανικές διαστάσεις 190x100x100cm
previous 1 of 9 next

“Gegenleistung”

            “Το ποσοστό τετραγωνικών μέτρων που σας αντιστοιχεί καθορίζεται με βάση την πραγματική αξία του οικοπέδου και τους όρους δόμησης (συντελεστές δόμησης,κάλυψης, ύψους κτλ) της περιοχής.

            Η προσφορά - ζήτηση παίζει καθοριστικό ρόλο, αφού σε περιοχές που υπάρχει έλλειψη οικοπέδων, το ποσοστό αντιπαροχής που δύναται να σας προσφέρουν φτάνει το 60%, ενώ σε περιοχές όπου υπάρχει σχετική αφθονία, όπως στις περισσότερες περιοχές της χώρας, το ποσοστό περιορίζεται στο 30-40%.

            Σημαντικό ρόλο όμως παίζει η αξιοπιστία στην ολοκλήρωση του συμφωνηθέντος έργου και η ποιότητα των υλικών που θα χρησιμοποιηθούν. Η καλή συνεργασία μεταξύ εργολάβου - οικοπεδούχου είναι απαραίτητη ώστε να μην υπάρχουν παράλογες απαιτήσεις από την πλευρά του οικοπεδούχου.

            Για να ικανοποιηθεί ο οικοπεδούχος αλλά και για να έχει κέρδος ο εργολήπτης, το ποσοστό αντιπαροχής που θα πάρει ο πρώτος δεν πρέπει να ξεπερνά το 40-50%.
Η πολυπλοκότητα των διαδικασιών της αντιπαροχής αναδεικνύει το ρόλο ενός επαγγελματία κτηματομεσίτη που βοηθάει να ξεπεραστούν οι συνηθισμένες εμπλοκές κατά την διάρκεια της σκληρής διαπραγμάτευσης.
Προτείνεται η καλύτερη δυνατή λύση παρουσιάζοντας την τόσο σε προσχέδιο όσο και σε πλήρη ανάλυση την προοπτική εμφάνιση του έργου. Επιπλέον παρουσιάζονται τα αρχιτεκτονικά προσχέδια της όψης του υπό κατασκευή κτηρίου του υπό κατασκευή έργου.
Το επόμενο βήμα είναι η συγγραφή υποχρεώσεων, ενός κειμένου δηλαδή το οποίο καθορίζει τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν στην οικοδομή, την ποιότητα και την ποσότητά τους, καθώς και την κατά περίπτωση ειδική συμφωνία, όπως η τοποθέτηση καλύτερων υλικών στις ιδιοκτησίες που αντιστοιχούν στην αντιπαροχή του οικοπεδούχου κτλ.

Έπειτα γίνεται η επιλογή του τελικού αρχιτεκτονικού σχεδίου και η μονογραφή του. Το επόμενο είναι η σύνταξη και υπογραφή ιδιωτικού προσυμφώνου εργολαβικού συμβολαίου, το οποίο  είναι ένα είδος δέσμευσης πριν από την υπογραφή του τελικού συμβολαίου, ώστε οι συμβαλλόμενοι να είναι νομικώς καλυμμένοι.

            Στη συνέχεια, πραγματοποιείται η ολοκλήρωση των οριστικών σχεδίων με τοπογραφικό και συντάσσεται ένας πίνακας των αναλογούντων ποσοστών επί του οικοπέδου ο οποίος συμπεριλαμβάνεται στο συμβόλαιο - εργολαβικό δηλαδή τα ποσοστά που αναλογούν στον ιδιοκτήτη κάθε διαμερίσματος καθώς και το ποσοστό συμμετοχής του στις δαπάνες των ιδιοκτησιών, της αντιπαροχής και του εργολήπτη.

            Τέλος, συντάσσεται και υπογράφεται το εργολαβικό, που ρυθμίζει όλες τις βασικές & επι μέρους λεπτομέρειες του έργου ώστε η συμφωνία να είναι πλέον έγκυρη...”

Θεοφάνης Νούσκας
εικαστικός

 

Η Γιάννα Καλή γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981. Αποφοίτησε με άριστα από τη Σχολή Καλών Τεχνών  Α.Π.Θ, με δάσκαλο το Γιώργο Γκολφίνο.  Το 2008 τιμήθηκε με έπαινο του Ιδρύματος Γιάννη Σπυρόπουλου και το 2009 εξέλαβε έπαινο του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. ‘Έχει παρουσιάσει έργα της σε σημαντικές ομαδικές εκθέσεις Αθήνα και Θεσσαλονίκη όπως οι : Art Athina 2010, Οφθαλμοφανές, Τεχνόπολις Γκάζι, Αθήνα  Σύγχρονη ελληνική ζωγραφική, η νέα γενιά - Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο [Συλλογή Γιώργου Κητή], Θεσσαλονίκη, Demo#1, Dynamo Project Space, Θεσσαλονίκη, YoungArtists, Zina Athanassiadou Gallery, Θεσσαλονίκη, IcreatethereforeIam,  Κέντρο σύγχρονης τέχνης, Θεσσαλονίκη, Co-existence, Zina Athanassiadou Gallery, Θεσσαλονίκη κ.ά.
Στις συνθέσεις και τις κατασκευές της καλλιτέχνιδος ο θεατής ανακαλύπτει πάντα, το εσωτερικό των πραγμάτων, τη μήτρα, την αρχική προέλευση της κάθε ανθρώπινης συναισθηματικής ροπής και ηδονής, μέσα από την κρυφή παρατήρηση. (voyeurism)
Στη σειρά Untitled η ζωγραφική γίνεται το μέσο, ο διπολικός άξονας μέσα από τον οποίο η Καλή «αναπαράγει» το ενδιαφέρον της για τους καταπιεσμένους ψυχολογικούς χώρους της ύπαρξης των σύγχρονων καιρών: μία μελέτη στην ανεξιχνίαστη ζωή της γυναίκας, η έκτη αίσθηση, η φυσική διάσταση του γυμνού συνδυάζεται με το μεταφυσικό, μεταμορφώνοντας σε προσωπικό βίωμα το μύθο του γυμνού, ο οποίος διατρέχει όλη την ιστορία του μοντέρνου ρασιοναλισμού και της ορθολογικής σκέψης.
Η εικόνα γίνεται κρυφό μυστικιστικό σύμβολο και η καλλιτέχνιδα  μεταμορφώνει την οπτική λογική και συνοχή σε γραφιστικό παιχνίδι όπου συνυπάρχουν η τρυφηλότητα και η σαγήνη. Το προσωπικό της κωδικοποιημένο σύμπαν αγγίζει τη διφυία της ηδονοβλεψίας. Ο παρατηρητής θαυμάζει το κρυμμένο ποθητό αντικείμενο και η προσμονή του για θέαση και ευχαρίστηση ενισχύεται όπως ανακαλύπτει τα επάλληλα νοητικά επίπεδα της επιφάνειας. Το μολύβι σε συνύπαρξη με τον γραφίτη και το κολλάζ  αποκτούν μια μυστική διάσταση χάρη στην υποβόσκουσα ρυθμικότητα και επανάληψη του «όλου». Το πλαίσιο – η κλειδαρότρυπα- εντείνει τη σημειολογική διάσταση του σεναρίου της σεξουαλικότητας. Παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία στατική, ζωγραφική εικόνα, προκαλείται η εντύπωση της κινούμενης αφηγηματικότητας –σα να παρουσιάζονται στατικά καρέ ταινίας.

Διαφαίνεται η ζωγραφική επεξεργασία της δύναμης της φωτογραφίας, κάτι που παραπέμπει σ’αυτό που ο Roland Barthes όρισε στο CameraLucida ως εξής: δεν αποτυπώνεται αυτό που δεν υπάρχει πια, αλλά αυτό που υπήρχε, από το οποίο κρατάμε τις δικές μας δόσεις αναμνήσεων επιθυμίας
Στα «αστικά» τοπία του έρωτα,  η καλλιτέχνιδα εξωραΐζει, με την απεικόνιση της φυσικής τριχοφυΐας,  το περίγραμμα της κλειδαρότρυπας σα να εξερευνά μέσω της μικρής κλίμακας, το λαβύρινθο του μητρικού πάθους, για να εξοικειωθούμε μ’αυτό και ν’αποκτήσουμε καθολική εμπειρία.
Και τα χρώματα στις συνθέσεις καλούνται να δημιουργήσουν πλαστικό αλλά και ψυχικό - ταυτόχρονα – βάθος. Το χρώμα αποκτά σημειολογική διάσταση  και ορίζει «χώρους» στο ευρύτερο έργο της καλλιτέχνιδος. Οι ζωγραφικές συνθέσεις μοιάζουν να κοιτούν αινιγματικά μέσα από την ηδονοβλεπτική οπή που άνοιξε o Marcel Duchamp στο έργο Étant donnés, χάρη στην οπή που είχε ήδη ανοίξει ο Gustave Courbet στο L'Origine du monde τον 18ο αιώνα.

 

Μαργαρίτα Καταγά
Ιστορικός τέχνης , Επιμελήτρια
Αθήνα , Ιούλιος 2010