Είδα τις λέξεις να πηδάνε στο κενό Τα γράμματα να πέφτουν και να τα σκορπάει ο αέρας Στο άδειο εμβαδόν του τετραγώνου περιέχομαι κι ακροβατώ μια στο κενό και μια εδώ. Αγγίζω με τα χρώματα εδώ κι εκεί στο χάρτη κι αφήνω το πολύ λευκό όπως κοιτώ τον ουρανό. Συστρέφομαι κι ελίσσομαι σε μια γραμμή καμπύλη, ευθεία, τεθλασμένη, διακεκομμένη, πολλές φορές αδιόρατη, σβησμένη, υποτιθέμενη, συνοριακή ζωής θανάτου και έρωτος αοράτου. Ανύπαρκτος, αμελητέα πυκνότης, μηδαμινότητα ως ποσότης. Δημιουργική ουσία, συνείδηση στη διαχείριση του σύμπαντος κόσμου, καθώς αυτό αναδιπλώνεται και φανερώνει τα επιμέρους τμήματα που το αποτελούν και ταυτοχρόνως το εμπεριέχουν.
Ίχνος γραφής, χειρονομία, αυτοαναφορά και περιαυτολογία, το σώμα ως μέτρον, προέκταση της σκέψης που το ορίζει. Μέλος του κόσμου περιστροφικόν, σε χρονική στιγμή διαμελισμού και μορφοποίησης, συναρμολογούμενο παιχνίδι ταχύτητας, το σώμα στο σώμα μου εγγράφει και εγγράφεται, εμπνέει. Την ταπεινότερη έκτοτε ζητώ των ιστοριών που θα συνδέει τα πράγματα όλα σε μια παρτίδα εναλλαγών ελεύθερης σκέψης και αξιών, τα δυνατά σημεία τοποθέτησης ορίζω των αντικειμένων. Τις μεταξύ των υπό κλίμακα ρυθμίζω σχέσεις. Θαυμαστής των μεγάλων δέντρων, όλων των εποχών κι όλων των ζώων. Κατανέμω το φως.
Κατασκευάζω μικρές διαφάνειες.Χαράσσω γραμμές κι ορίζω εμβαδά. Επινοώ σχήματα. Επικαλύπτω. Αναδεικνύω. Διαπερνώ τις εικόνες, τα πράγματα όλα. Απαρατήρητος διέρχομαι με ποιήματα αποσπάσματα διαλόγων. Εκπαιδεύομαι. Τα ίχνη των ζώων αφήνουν στην ψυχή μου ευμετάβλητα σχήματα.

Τεμνόμενα, εγγράψιμα και περιστροφικά, χρώματα περιγραφικά, ρυθμός που πάλλει το ανεξιχνίαστο τοπίο, ως αναφορά εκ του μακρόθεν, ως κείμενον πλησίον, με γραμμές, ευθείες και καμπύλες, επάλληλες, τεμνόμενες, χαράξεις, συστρεφόμενες, σε συστάδες, λέξεις σε αποστάσεις ορθογραφικές. Σχεδιάζω για να προσεγγίσω το κοίλον του γλυπτού και να κατανοήσω ίσως την εντός κι εκτός του έννοια τού χρόνου. Αποκρύπτω και παραλλάσσω τη μορφή και ως εκ τούτου την μεταμορφώνω από εικόνα σε ζωγραφική, εξαντλώντας τις άπειρες δυνατότητες της γραφής με σχέδιο περιγραμματικό, ελεύθερο και γραμμικό, καθώς τα αντικείμενα μετακινούνται, καθώς σκιάζουν το τοπίο και σκιάζονται από αυτό, καθώς το φως τα χρώματα τους αναλύει και μεταφέρει, καθώς τα έμβια όντα περιγράφουν τον εαυτό τους σε κινήσεις και ταχύτητες που τις ορίζουν οι εκάστοτε ανάγκες επιβίωσης και ορθοστασίας. Δυνάμεις και ύλη που συστρέφονται, θρυμματίζονται, κονιορτοποιούνται. Ίχνη εξανεμίζονται, θωπείες, πνοή του ανέμου, κύμα και σκόνη, ανάσα επιταχυνόμενη, εκπνοή τρις. Τέχνη ζωγραφική και εικόνα ως όλον μεγαλύτερο από το άθροισμα των επιμέρους ορατών. Όπου τα όρια του ανθρωπίνου σώματος, είναι και το περίγραμμα του ζώου, είναι και το τοπίο εντός του. Διαπραγματεύομαι το απόλυτο μήνυμα και την αντικειμενική εικόνα, με σχήματα και χρώματα εφαπτόμενα σε συναισθηματικές αξίες. Καθώς το μεγάλο κενό, το αναπάντητο του κόσμου, διαμελίζεται και μορφοποιείται, με καθαρές σκιές και μαύρες, τα αντικείμενα σε απόλυτο λευκό εξιστορούν το τέλος της αντανακλαστικής των ύλης. Καθώς το φως διαγράφει καμπύλη τροχιά, πάλλονται τα επίπεδα και οι εικονιζόμενοι οργανισμοί εντός των, μετακινούνται και περιγράφουν τις σκιές των προς μια προσέγγιση του απολύτου σχήματος.

Ήταν η θάλασσα γαλάζια
Ηταν πράσινο το βουνό
Κι άλλαζαν χρώματα καθώς ο ήλιος
Αργά διέσχιζε τον ουρανό.


Αργά διέσχιζε τον ουρανό
Και ένα σύννεφο μικρό
Που μόλις είχε αποκοπεί
Απ’ την υπόλοιπη ζωγραφική.


Είχε κερδίσει για λίγο
Αυτό που λεν ελευθερία
Κι ας ήξερε πως θα διαλυθεί
Μέσα στην ανυπαρξία


N.K.